وقتی افتادی تو چالشی از مخلوط افراد خود برتر بین، کنایه ها باید بشی بُوهلول، یه سیب زمینی، تا بیشتر از این دلت زخمی نشه. چرا خشم، خشم کلید بدیهاست.. 

با بچه ، بچگونه حرف می زنم، با پیر، همدل، با مرد، مخلصانه ، با دوست، با مروت،

با نادان هم فقط یک گوشم و در. دیگه دلگیری بسه، اونیکه میفمه ، میفهمه ، اونیکه نمی فهمه ، نمی تونی بفهمونی،

بزار فقط خودتو خدا بدونه.

می گذرم  به خاطر خودت، برای این دل که خالی از خدا نشه.

این دل برای توست خدا، حریم امن توست. چرا بزارم نا آرام بشه.

این دل گرفتار توست خدا ،گرفتار نا مردمیها نکن.

 

 

 



تاريخ : شنبه ٧ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ٥:٠٠ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.