زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست
و دلم بس تنگ است
باز هم می‌خندم
آنقدر می‌خندم که غم از روی برود.
زندگی باید کرد...
گاه با یک گل سرخ
گاه با یک دل ِ تنگ
گاه باید رویید در پس این باران
گاه باید خندید بر غمی بی‌پایان !

 

 



تاريخ : یکشنبه ۱٢ آذر ۱۳٩۱ | ٢:٥٥ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.