حقیقتا نمی‌دانم به کدامین واژه٬ به کدامین جمله شکرت گویم... این اشک‌ها که می‌بینی گریه‌های من است به حال خودم که هرچند که هیچ نکرده‌ام در برابر حق ربوبیت تو٬ اما تو آنچنان بر من مهر می‌ورزی و رحمت‌هایت را بر سرم فرو می‌ریزی که من از خودم٬ از سکونم٬ از همه‌ی خویشتنم در برابرت شرمگین می‌شوم.
   همین دو روز برای من کافی‌ست که آنچنان غرق شوم در شور تو که خودم از حال خوشم متعجب شوم... معجزه‌ی تو در من همین که داری بازم می‌گردانی به دوره‌ی عاشقی‌ات... به دوران باران‌های شبانگاهی‌‌ام...

این شور مرا همیشگی گردان... بگذار هر روز عاشق‌تر از پیش باشم تو را   
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
الٰها!
درهای معرفت و رحمتت را در این سه ماه پی در پی بر من آنچنان باز گردان که دیگر این من نباشم. آنچه باشم که تو می‌خواهی‌ام

 

 

 منبع:کاغذ و قلم

 



تاريخ : چهارشنبه ٢٦ مهر ۱۳٩۱ | ٤:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.