توجه بر عشق سر و کارش با نشانه های خارجی زندگیتان نیست.عشق پیوسته در خدمت خدا و دیگران است.او توجهی به لباس پوشیدن شما و اینکه دیگران چه فکر میکنند ندارد.عشق تنها به دادن و سهیم شدن میاندیشد و در عوض چیزی مطالبه نمیکند.عشق خود اهمیت دارد و ترس از چیزی ندارد.ترس میگوید به اندازه کافی برای بخشیدن ندارد زیرا ترس از فقدان می آید.عشق میگوید خدا آن را آفریده است و کامل است.عشق همیشه در یک رابطه سالم می بخشد.خود ظاهری ترس آور شما سعی خواهد کرد شما را متقاعد کند که عشق کافی نیست.شما به افکار اثبات چیزی به دیگران در مورد خرید کردن و صاحب چیزهای بزرگ بودن یا صورت حسابهایی که عشق کاری به آنها ندارد توجه خواهید کرد.این یک توهم است که فکر کنید شیوه جلوگیری از فقر و رد شدن به جای عشق ترسیدن است.وقتی شما خودتان را به شیوه عشق ابراز می دارید و کاری به شکل ابراز آن ندارید کیهان جزئیات را به شما میدهد.شما راهنمایی میشوید و برکت به سوی شما می آید و روابط شما شراکت معنوی میشود.وقتی شما دچار ترس هستید اگر ظاهر خوبی داشته باشید با ارزش هستید و اگر چنین نباشد بی ارزش هستید.پس ترس سعی میکند تظاهرات شما بهتر و بهتر گردد.اما خود واقعی شما عشق را از درون به بیرون می تاباند.عشقی که نمیتواند خاموش گردد.در هر موجود زنده ای سلول- مولکول- اتم و اجزاء اتم وجود دارد.در هرکدام از اینها فضای خالی این ذرات وجود دارد.وقتی اینها را مورد بررسی قرار میدهیم.میبینیم نیرویی آنها را بهم متصل میسازد.این نیروی نادیدنی و چسب کیهان «عشق»است.وقتی نباشد ترس وجود دارد .وقتی عشق وجود دارد ترسی وجود ندارد.
(برگرفته ازخود مقدس شماـ پروفسور وین دایر)

 

راز زندگی:ای پروردگار عالم به من لطف کن تا بیشتر در پی تسکین بخشیدن باشم تا آرام شدن.

(دعای فرانسیس مقدس)

 



تاريخ : چهارشنبه ۱۳ امرداد ۱۳۸٩ | ۱:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.