دیوان حافظ

 

اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک***از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک

برو به هر چه تو داری بخور دریغ مخور***که بی‌دریغ زند روزگار تیغ هلاک

به خاک پای تو ای سرو نازپرور من***که روز واقعه پا وامگیرم از سر خاک

چه دوزخی چه بهشتی چه آدمی چه پری***به مذهب همه کفر طریقت است امساک

مهندس فلکی راه دیر شش جهتی***چنان ببست که ره نیست زیر دیر مغاک

فریب دختر رز طرفه می‌زند ره عقل***مباد تا به قیامت خراب طارم تاک

به راه میکده حافظ خوش از جهان رفتی***دعای اهل دلت باد مونس دل پاک



تاريخ : جمعه ٢٤ بهمن ۱۳٩۳ | ٩:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.