آدمهایی هستد که دلبری نمی کنند...

حرفهای عاشقانه نمی زنند...

چیز خاصی نمی گویند که ذوق کنی امّا عاشقشان می شوی!!

ناخواسته دلت برایشان می رود...

این آدمها فقط راست می گویند...

راست می گویند با چاشنی قشنگ مهر...

لبخند می زنند نه برای اینکه توجهت را جلب کنند

لبخند می زنند چون لبخند جزیی از وجودشان است...

لبخندشان مصنوعی نیست ، اجباری نیست...

در لبخندشان خدا را می بینی...

اینها ساده اند ، حرف زندنشان... راه رفتنشان... نگاهشان...

ادعا ندارند، بی آلایشند ، پاک و مهربانند...

چقدر دوست دارم این آدمهای گمنام و بی نشان اما خالص را...



تاريخ : پنجشنبه ۱۸ دی ۱۳٩۳ | ۱:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : محسن | نظرات ()
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.